Cardiac Involvement in a Patient With Coronavirus Disease 2019 (COVID-19)


Importance: Virus infection has been widely described as one of the most common causes of myocarditis. However, less is known about the cardiac involvement as a complication of severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) infection.

Objective: To describe the presentation of acute myocardial inflammation in a patient with coronavirus disease 2019 (COVID-19) who recovered from the influenzalike syndrome and developed fatigue and signs and symptoms of heart failure a week after upper respiratory tract symptoms.

Design, setting, and participant: This case report describes an otherwise healthy 53-year-old woman who tested positive for COVID-19 and was admitted to the cardiac care unit in March 2020 for acute myopericarditis with systolic dysfunction, confirmed on cardiac magnetic resonance imaging, the week after onset of fever and dry cough due to COVID-19. The patient did not show any respiratory involvement during the clinical course.

Exposure: Cardiac involvement with COVID-19.

Main outcomes and measures: Detection of cardiac involvement with an increase in levels of N-terminal pro-brain natriuretic peptide (NT-proBNP) and high-sensitivity troponin T, echocardiography changes, and diffuse biventricular myocardial edema and late gadolinium enhancement on cardiac magnetic resonance imaging.

Results: An otherwise healthy 53-year-old white woman presented to the emergency department with severe fatigue. She described fever and dry cough the week before. She was afebrile but hypotensive; electrocardiography showed diffuse ST elevation, and elevated high-sensitivity troponin T and NT-proBNP levels were detected. Findings on chest radiography were normal. There was no evidence of obstructive coronary disease on coronary angiography. Based on the COVID-19 outbreak, a nasopharyngeal swab was performed, with a positive result for SARS-CoV-2 on real-time reverse transcriptase-polymerase chain reaction assay. Cardiac magnetic resonance imaging showed increased wall thickness with diffuse biventricular hypokinesis, especially in the apical segments, and severe left ventricular dysfunction (left ventricular ejection fraction of 35%). Short tau inversion recovery and T2-mapping sequences showed marked biventricular myocardial interstitial edema, and there was also diffuse late gadolinium enhancement involving the entire biventricular wall. There was a circumferential pericardial effusion that was most notable around the right cardiac chambers. These findings were all consistent with acute myopericarditis. She was treated with dobutamine, antiviral drugs (lopinavir/ritonavir), steroids, chloroquine, and medical treatment for heart failure, with progressive clinical and instrumental stabilization.

Conclusions and relevance: This case highlights cardiac involvement as a complication associated with COVID-19, even without symptoms and signs of interstitial pneumonia.

Similar articles

Nέες Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Αρτηριακή Υπέρταση 2018

από τον Χάρη Γράσσο MD,FESCD,PhD ,ΕΗS

Διευθυντή Καρδιολόγο Γ.Ν.Α «ΚΑΤ»

Oι νέες οδηγίες για την Αρτηριακή υπέρταση 2018 ανακοινώθηκαν και επίσημα στο Μόναχο στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας μετά την πρώτη ματιά στην Βαρκελώνη στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Υπέρτασης Μεσολάβησαν 5 χρόνια για την ζύμωση και ανακοίνωση των νέων αυτών οδηγιών πάντα υπό το πρίσμα νέων μελετών και βέβαια μεταναλύσεων .

Ένα από τα κύρια μηνύματα είναι ότι ο στόχος της φαρμακευτικής αγωγής παραμένει η πτώση της Αρτηριακής πίεσης κάτω από 140 /90 mmHg για την συστολική και διαστολική αντιστοίχως σε αντίθεση με τις Αμερικανικές οδηγίες του 2017 που πρότειναν στόχο κάτω από 130/80mmHg στο σύνολο των Υπερτασικών ασθενών .Επίσης η ταξινόμηση της Αρτηριακής πίεσης σε στάδια παραμένει αμετάβλητη στα όρια των προηγουμένων οδηγιών. Ίδια παραμένουν και τα όρια για τις μετρήσεις στο σπίτι αλλά και για την 24ωρη καταγραφή (≥135/85mmHg και ≥ 130/80mmHg για την συστολική και διαστολική αντίστοιχα ).

Βασική μέτρηση για την διάγνωση της ΑΠ παραμένει η πίεση στο Ιατρείο ,ενώ συνεπικουρούν σε ειδικές περιπτώσεις οι άλλες τύπου μετρήσεις .Τονίζεται ότι όλοι οι ενήλικες 18 ετών και άνω θα πρέπει να μετρούν την πίεση τους στο Ιατρείο τουλάχιστον κάθε 5 χρόνια και συχνότερα εκείνοι με τα ανώτερα φυσιολογικά όρια (130-139/85-89mmHg).

Έτσι για όλους τους Υπερτασικούς συνιστάται πτώση της ΑΠ κάτω από 140mmHg,και κάτω από 130/80mmHg η και χαμηλότερα εφόσον αυτό είναι ανεκτό όχι όμως κάτω από 120mmHg.Eνω η Διαστολική ΑΠ δεν θα πρέπει να είναι κάτω από το 70mmHg. Αυτό σημειώνεται για τους μεγαλύτερους σε ηλικία υπερτασικούς που τα όρια πτώσης της ΑΠ παύουν να είναι χαλαρά με τιμές 130-140mmHg.

Για τους ασθενείς 80 ετών και άνω συστήνονται επίπεδα αρτηριακής πίεσης κάτω από 160mmHgAκόμα για την επίτευξη άριστης ρύθμισης των επιπέδων της ΑΠ αλλά και λόγους συμμόρφωσης ως αρχική θεραπεία ο διπλός συνδυασμός φαρμάκων του άξονα Ανταγωνιστής του μετατρεπτικού ενζύμου ή σαρτάνες με ανταγωνιστή ασβεστίου ή διουρητικό .Εξαίρεση αποτελεί η ευαίσθητη ομάδα των ηλικιωμένων καθώς και οι ασθενείς χαμηλού καρδιαγγειακού κινδύνου ιδίως όταν η συστολική ΑΠ είναι χαμηλότερη του 150mmHg .

Tονίζεται η σημασία του ολικού καρδιαγγειακού κινδύνου από το σύστημα SCORE ,ενώ η παρουσία βλαβών οργάνων στόχων θα πρέπει να μας κάνει πιο επιθετικούς στην θεραπεία της ΑΠ. Συστήνεται η συγχορήγηση στατίνης και με ασπιρίνη σε χαμηλή δοσολογία σε όλους τους ασθενείς για δευτερογενή πρόληψη. Τέλος, το πλήρες κείμενο και λεπτομέρειες για την διαχείριση της ΑΠ δημοσιεύτηκαν 25 Αυγούστου στο Εuropean Heart Journal παράλληλα με το Journal of Hypertension.

Betrixaban: A Novel Factor Xa Inhibitor for the Prevention of Venous Thromboembolism in Acutely Ill Medical Patients

Lee, Katie*; Cham, Samantha*; Lam, Sum, Pharm.D

Venous thromboembolism (VTE) is a common and preventable cause of morbidity and mortality in hospitalized patients. Low molecular weight heparin, low dose unfractionated heparin, fondaparinux and warfarin have been the mainstay options for the prevention and treatment of VTE before the emergence of non-vitamin K antagonist oral anticoagulants (NOACs) such as dabigatran, rivaroxaban, apixaban and edoxaban. Despite the advantages of NOACs in improving patient adherence, none of them are approved for the prevention of VTE in acutely ill medical patients at high risk of thromboembolismBetrixaban is a new NOAC and a factor Xa inhibitor that was approved for extended duration thromboprophylaxis in these high risk patients. The approval was based on the results of the APEX (Acute Medically Ill VTE Prevention with Extended Duration Betrixaban) study. In this Phase III randomized controlled trial, once daily oral betrixaban (35 to 42 days extended duration) was associated with a reduction of composite VTE with no difference in major bleeding when compared to once daily subcutaneous enoxaparin (6 to 14 days standard duration). Betrixaban differs from other NOACs by having a longer half-life, minimal CYP450 interactions and minimal renal clearance. This article provides an overview of betrixaban’s pharmacological profile, clinical trial results, and its potential roles in therapy.

Department of Clinical Health Professions, College of Pharmacy and Health Sciences, St. John’s University, Queens, New York, & Divisions of Geriatric Medicine & Pharmacy, NYU Winthrop University Hospital, Mineola, New York.

*PharmD. Candidates, Class of 2019, St. John’s University College of Pharmacy and Health Sciences, Queens, New York.

The authors declare no conflict of interest in the preparation of this manuscript.

Address for Correspondence: Sum Lam, Pharm.D. BCGP, BCPS, Department of Clinical Health Professions, College of Pharmacy & Health Sciences, St. John’s University, St. Albert’s Hall Room 114, 8000 Utopia Parkway, Queens, NY 11439, Tel: (718) 990-2073; Fax: (718) 990-1986; e-mail:


Για το πλήρες άρθρο παρακαλώ στείλτε email στο

Hearts and Minds: Stress, Anxiety, and Depression. Unsung Risk Factors for Cardiovascular Disease

Silverman, Alexandra L., BA1; Herzog, Alfred A, MD2; Silverman, David I, MD3

Anxietydepression and stress are exceedingly common in patients with cardiovascular disease (CVD). They increase the risk of cardiac events and are associated with much worse outcomes. A causal relationships exists between anxiety/depression and adverse cardiac events such as acute myocardial infarction and sudden cardiac death. Various treatments, including psychological therapies and pharmacotherapy, can used to treat patients with these disorders. This review discusses the epidemiology, pathogenesis and treatment options for patients with CVD who suffer from these conditions, and argues that they should be treated as concomitant risk factors for CVD.

From the 1Behavioral Health Partial Hospital Program, McLean Hospital, Harvard Medical School, Belmont, MA

2Department of Psychiatry, Hartford Hospital, Hartford CT

3Heart and Vascular Institute, Hartford Hospital, Hartford, Ct.

Sources of funding: none

No conflicts of interest to disclose

Correspondence to: David I. Silverman, MD, Harford Hospital , 80 Seymour St., Hartford, CT 06102, Phone 860 972-2976, Fax: 860 545-5631, Email:


Για το πλήρες άρθρο παρακαλώ στείλτε email στο